¨Vele toeristen raken helemaal dolgedraaid als ze geen electriciteit hebben om hun iPhone, laptop of fototoestel op te laden¨, zegt Peter, een Britse architect die op de 3e dag ons pad kruist.
¨Huhum¨, denk ik en besef meteen een beetje beschaamd dat ik tot dezelfde categorie toeristen behoor. De iPhone bleef wel mooi thuis, maar de batterij van het fototoestel moet nu eenmaal geregeld gevoed worden en, verdorie, ik zou maar al te graag een mini-laptop in mijn bezit hebben, realiseer ik me al gauw tijdens deze reis. Op de luchthaven in Zaventem, Londen en Dallas keek ik vol afgunst naar de trotse bezitters van dit kleinood die er ook naarstig gebruik van maakten.
In Antigua en zelfs in de eco-lodge aan Lago de Atitlan hetzelfde scenario. Als een verwend kind denk ik nu de hele tijd:
´Ik wil er ook een. Graag.´ Een mini-laptop. Een Notebook. Hoe heten die dingen tegenwoordig?
Niet om constant te internetten en mails te lezen, maar gewoon om
dit te kunnen schrijven. In alle rust. Op het moment waarop ik daar zelf zin in heb.
Maar goed, ik zal mij maar tevreden stellen met mijn groene atoma-schriftje en nadien alles flink overtypen in een internetcafe.
You can´t always get want you want.
Alleszins toch nog niet tijdens deze reis...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten